Ga verder naar de inhoud

Sophia

18 jaar, haar papa denkt aan zelfdoding

Sophia's papa heeft een alcoholprobleem sinds haar geboorte. Ze heeft geen broers en zussen en haar ouders zijn gescheiden. Haar papa toont weinig betrokkenheid en kan soms ook gewelddadig zijn. De eerste zelfmoordpoging van haar vader die Sophia kan herinneren was toen zij 7 jaar oud was.

over

zorgen voor het suïcidaal gezinslid

Ik durf dat nauwelijks te zeggen, maar vroeger toen ik nog jong was, dacht ik na hoe ik hem kon helpen om zelfmoord te plegen, zodat hij eindelijk rust vond. Maar dat durf je dus niet te zeggen want je denkt dat je gek bent. Maar zo ver kan het dus blijkbaar gaan. 

over

praten over zelfmoord

Papa praat over zelfmoord, maar dat klinkt voor mij vaak als een dreigement of alsof het mijn fout is. 'Als je dat niet doet, dan…'. En toch kan je dit niet zomaar afdoen als aanstellerij.

over

de toekomst

Na al die tijd ben ik weinig hoopvol. Ik zie niet in hoe het nu ineens wel beter zou gaan. Misschien moet ik hier mee leren leven.

over

de hulpverlening

Hij is een keer opgenomen geweest, maar ik kreeg geen informatie of steun. Dat was vervelend, want ik moest wel met hem samenwonen.

Ik kon steeds terecht bij een leerkracht met wie ik goed kon opschieten. En hij zag ook wel dat ik geen comedie speelde. Die heeft mij goed geholpen.

over

het sociaal leven

Er blijft een taboe rusten op zelfdoding en psychiatrische problemen. Voor sommigen kom ik uit een marginaal gezin. Dat kwetst maar er zijn ook mooie positieve reacties. Ik focus mij dus op die mensen.

over

gevoelens

Weet je, ik heb nooit niets anders gekend. Maar dat het mij geen goed gedaan heeft zal wel duidelijk zijn zeker?

over

zelfbeeld

Ik heb lang getwijfeld aan mijzelf. Maar als ik mij vandaag vergelijk met mijn vrienden dan denk ik dat ik toch wel verder sta in het leven.

over

school/werk

Papa werkt nauwelijks en geeft veel geld uit aan dingen waar je beter geen geld aan uit geeft. Drank, gokken,... Dus ik werk voor mijn eigen geld.

over

openheid

Zo eens een goed gesprek met papa zou natuurlijk goed doen. Maar praten eindigt nu altijd met ruzie. Ik denk dat hij zich ook wel schuldig voelt over dit alles.

over

steun krijgen

Ik besef nu, als dochter van een papa die aan zelfmoord denkt en dus als naaste, dat het bijna niet anders kan dan dat ik steun nodig heb.

Van de verplegers en psychologen die voor papa zorgden, heeft nooit iemand gevraagd of ik hulp nodig had. Geen tijd en beroepsgeheim, veronderstel ik. En papa zelf blokt dat ook af. Nochtans ben ik wel degene die zorgt dat hij op zijn afspraak raakt.

over

rechten

Samen met een oom proberen we de bewindvoering over papa's financiën te krijgen en dat lijkt te lukken. Maar nu is hij wel boos op ons. Het is nochtans voor zijn en ons goed.

over

zelfzorg

Ik probeer een singer-songwriter te zijn. Daar kan ik al mijn emoties in kwijt. Schrijven over wat ik voel helpt mij.

over

de relatie met het suïcidaal gezinslid

Vandaag is onze relatie is niet goed. Ik bel hem af en toe om hem het gevoel te geven dat hij niet alleen is en ik doe ook praktische dingen zoals boodschappen of de was wanneer hij echt niet goed is. Maar ik ben 18. Ik hoor mij hierover eigenlijk geen zorgen te maken...

over

taboe

Ik praat er open over tegen iedereen. Dit is niet mijn fout dus ik ga er ook niet over liegen. Ik krijg vaak steunende gebaren en helaas soms ook opmerkingen die onbedoeld pijnlijk zijn. Het blijft mijn papa, hé.

Andere getuigenissen

Frank
vader van Pheadra (Dochter, 19 jaar)

Frank is ambtenaar en vader van 3 dochters. Nadat Pheadra slachtoffer is geworden van seksueel misbruik, gaat het niet goed met haar. Ze liep weg, had stemmingswisselingen, stootte zich van iedereen af, … Ze is opgenomen geweest in een psychiatrisch ziekenhuis maar nu woont ze terug thuis..

Meer lezen

Het is heel belangrijk dat je goed communiceert over die dingen en daar waren die gesprekken met de psychotherapeut wel goed voor. Ook omdat wij dan soms wel zagen dat ze ons negeerde. En ja dan zagen wij hoe dat die psychotherapeut reageerde en daar iets over zei. En daar hebben we ook veel uit geleerd.

Meyrem
16 jaar, haar mama denkt aan zelfdoding

De mama van Meyrem heeft jongdementie en heeft depressieve gevoelens. Myerem was heel erg geschrokken toen ze een jaar geleden een afsheidsbrief vond. Meyrem zorgt veel voor haar 2 broers en papa. Ze haalt ook veel kracht uit haar geloof.

Meer lezen

Ik kom nu op een leeftijd dat ik vaker mag uitgaan, maar eerlijk gezegd heb ik er weinig zin in.

Anissa
20 jaar, haar zus denkt aan zelfdoding

Anissa en haar zus konden heel goed opschieten en waren vaak samen. De zus heeft echter een eetstoornis ontwikkeld en ze doet zichzelf pijn. Hoe langer hoe meer zorgt Anissa voor haar zus. Ze mist haar maatje van vroeger.

Meer lezen

Ik en mijn zus gingen vaak samen weg, op kamp en zo. Als ik dan zag dat het niet goed ging met haar en ze wilde naar huis, dan ging ik meestal mee. Ook al zou ik liever langer blijven.