Marthe
De mama van Marthe heeft de diagnose borderline gekregen en heeft meerdere suïcidepogingen ondernomen. De invloed op het gezin is heel slecht. Marthe heeft sterk het gevoel dat het tijd is om echt aan zichzelf te denken en op eigen benen te staan.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Mama tot bij de hulpverlening krijgen, lukt mij voorlopig niet. Het is net alsof ik de enige ben die doorheeft dat mama hulp nodig heeft. Ik mis daarin steun van anderen.
Het lijkt éénrichtingsverkeer. Ik probeer haar te helpen, maar ik dring niet echt tot haar door. Dat frustreert mij.
praten over zelfmoord
Vroeger lukte het soms om over zelfmoordgedachten te praten. Maar dat vind ik heel zwaar om te doen. Het maakte mij bang en verdrietig en de laatste tijd vooral heel boos.
het gezin
Vroeger deden ik en mijn zus veel samen. Maar wij gaan zo anders om met mama, dat het ook voor een breuk tussen ons heeft gezorgd.
Papa is vooral met zijn werk bezig. Soms geeft hij mij het gevoel dat hij zijn gezin heeft opgegeven. Thuis reageert iedereen anders.
de toekomst
Het klinkt hard, dat weet ik. Maar ik moet nu echt meer aan mezelf denken, anders ga ik er onderdoor en ga ik kansen missen.
de hulpverlening
Praten met iemand over mijn problemen, dat is niet meteen iets voor mij. Ik weet wat ik nodig heb.
het sociaal leven
Tijdens mijn jaar in het buitenland dacht ik veel aan haar. Ik wilde minstens één keer per dag bellen. Maar ik kon daardoor ook niet echt genieten, nieuwe mensen leren kennen, enzo.
gevoelens
Het idee van een zelfmoordpoging maakt mij angstig. Ik zie dan soms beelden die ik niet wil zien.
zelfbeeld
Wie ben ik voor haar? Als ze niet eens wil leven voor mij en mijn zus. Ik heb het daar nog steeds moeilijk mee.
school/werk
Haar eerste poging was tijdens mijn examens. Ik kon echt niet meer studeren en ben dan van richting veranderd omdat ik dacht dat het te moeilijk voor mij was. Daar heb ik nog steeds spijt van.
erkenning krijgen
Ik ben een sterke, ik pak de dingen aan en klaag daar niet over. Maar daardoor sta ik er wel helemaal alleen voor.
steun krijgen
De politie kwam enkele keren aan huis na een crisis of als mama plots weg was. Maar die zeiden vooral dat ik vriendelijk moest zijn en mij inhouden. Ik vond dat erg. Ik had wel wat meer begrip voor mijn situatie verwacht.
zelfzorg
Ik focus op mijn studies. Dat is nu het allerbelangrijkste en het leidt mij af.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Ik heb een beetje begrip voor haar maar ik heb niet het gevoel dat zij begrip heeft voor mij. Veel draait nu om haar. Dat is pijnlijk. Want ze is mijn moeder.
taboe
Nee, erover praten met vrienden, dat kan ik niet. Bij ons moeten we de schone schijn ophouden. Ik heb dat misschien wel overgenomen, denk ik. Dat is een werkpunt, want het zou me wel goed kunnen doen.
Andere getuigenissen
Walter is vertaler en papa van een zoon en een dochter. Emma heeft borderline en ze is lesbisch. Een keer heeft ze zelfmoordpoging ondernomen. Emma doet haar best om te terug zin te krijgen in het leven. Maar het blijft een strijd.
Mijn dochter zei: “Ja, wij hebben altijd over heel veel dingen gepraat, maar nooit over het gevoel dat daarbij hoorde.” En dan had ik zoiets van: ja, dat is misschien wel waar. Dus wij hebben altijd het idee gehad dat wij open en over alles konden praten en er wordt hier ook dikwijls over van alles gepraat, maar dat is eigenlijk enkel de praktische kant.
De jongvolwassen zoon van Heidi voelde aan dat het psychisch niet goed ging met hem. Bekijk het interview met Heidi.
De mama van Fien kreeg op jonge leeftijd Parkinson. Dit ging gepaard met neerslachtigheid. Ze kreeg ook zelfdodingsgedachten. Bekijk het interview met Fien.