Ga verder naar de inhoud

Marthe

22 jaar, haar mama denkt aan zelfdoding

De mama van Marthe heeft de diagnose borderline gekregen en heeft meerdere suïcidepogingen ondernomen. De invloed op het gezin is heel slecht. Marthe heeft sterk het gevoel dat het tijd is om echt aan zichzelf te denken en op eigen benen te staan.

over

zorgen voor het suïcidaal gezinslid

Mama tot bij de hulpverlening krijgen, lukt mij voorlopig niet. Het is net alsof ik de enige ben die doorheeft dat mama hulp nodig heeft. Ik mis daarin steun van anderen.

Het lijkt  éénrichtingsverkeer. Ik probeer haar te helpen, maar ik dring niet echt tot haar door. Dat frustreert mij.

over

praten over zelfmoord

Vroeger lukte het soms om over zelfmoordgedachten te praten. Maar dat vind ik heel zwaar om te doen. Het maakte mij bang en verdrietig en de laatste tijd vooral heel boos.

over

het gezin

Vroeger deden ik en mijn zus veel samen. Maar wij gaan zo anders om met mama, dat het ook voor een breuk tussen ons heeft gezorgd.

Papa is vooral met zijn werk bezig. Soms geeft hij mij het gevoel dat hij zijn gezin heeft opgegeven. Thuis reageert iedereen anders.

over

de toekomst

Het klinkt hard, dat weet ik. Maar ik moet nu echt meer aan mezelf denken, anders ga ik er onderdoor en ga ik kansen missen.

over

de hulpverlening

Praten met iemand over mijn problemen, dat is niet meteen iets voor mij. Ik weet wat ik nodig heb.

over

het sociaal leven

Tijdens mijn jaar in het buitenland dacht ik veel aan haar. Ik wilde minstens één keer per dag bellen. Maar ik kon daardoor ook niet echt genieten, nieuwe mensen leren kennen, enzo.

over

gevoelens

Het idee van een zelfmoordpoging maakt mij angstig. Ik zie dan soms beelden die ik niet wil zien.

over

zelfbeeld

Wie ben ik voor haar? Als ze niet eens wil leven voor mij en mijn zus. Ik heb het daar nog steeds moeilijk mee.

over

school/werk

Haar eerste poging was tijdens mijn examens. Ik kon echt niet meer studeren en ben dan van richting veranderd omdat ik dacht dat het te moeilijk voor mij was. Daar heb ik nog steeds spijt van.

over

erkenning krijgen

Ik ben een sterke, ik pak de dingen aan en klaag daar niet over. Maar daardoor sta ik er wel helemaal alleen voor.

over

steun krijgen

De politie kwam enkele keren aan huis na een crisis of als mama plots weg was. Maar die zeiden vooral dat ik vriendelijk moest zijn en mij inhouden. Ik vond dat erg. Ik had wel wat meer begrip voor mijn situatie verwacht.

over

zelfzorg

Ik focus op mijn studies. Dat is nu het allerbelangrijkste en het leidt mij af.

over

de relatie met het suïcidaal gezinslid

Ik heb een beetje begrip voor haar maar ik heb niet het gevoel dat zij begrip heeft voor mij. Veel draait nu om haar. Dat is pijnlijk. Want ze is mijn moeder.

over

taboe

Nee, erover praten met vrienden, dat kan ik niet. Bij ons moeten we de schone schijn ophouden. Ik heb dat misschien wel overgenomen, denk ik. Dat is een werkpunt, want het zou me wel goed kunnen doen.

Andere getuigenissen

Anissa
20 jaar, haar zus denkt aan zelfdoding

Anissa en haar zus konden heel goed opschieten en waren vaak samen. De zus heeft echter een eetstoornis ontwikkeld en ze doet zichzelf pijn. Hoe langer hoe meer zorgt Anissa voor haar zus. Ze mist haar maatje van vroeger.

Meer lezen

Ik en mijn zus gingen vaak samen weg, op kamp en zo. Als ik dan zag dat het niet goed ging met haar en ze wilde naar huis, dan ging ik meestal mee. Ook al zou ik liever langer blijven.

Hugo
21 jaar, zijn mama denkt aan zelfdoding

Al meer dan 8 jaar is de mama van Hugo depressief. Het heeft een zware impact op alle gezinsleden. Langzaam maar zeker komt hij tot aanvaarding. Zijn vriendin en meditatie hebben hem hierbij het meest geholpen.

Meer lezen

De laatste tijd gaat het niet goed met mama, dus ik weet eigenlijk nooit wat hoe het met haar gaat als ik thuis kom. Dat zit altijd in je achterhoofd ook als je onder vrienden bent.

Heidi
Haar zoon denkt aan zelfdoding

De jongvolwassen zoon van Heidi voelde aan dat het psychisch niet goed ging met hem. Bekijk het interview met Heidi.

Meer lezen