Meyrem
De mama van Meyrem heeft jongdementie en heeft depressieve gevoelens. Myerem was heel erg geschrokken toen ze een jaar geleden een afsheidsbrief vond. Meyrem zorgt veel voor haar 2 broers en papa. Ze haalt ook veel kracht uit haar geloof.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Ik probeer mama wel energie te geven om dingen te doen. Maar meestal resulteert dat in lange gesprekken aan haar bed. Dat is best wel vermoeiend.
praten over zelfmoord
Ik heb ooit een afscheidsbrief gevonden van mama. Maar als ik er voorzichtig over begin, ontkent ze alles.
het gezin
Ons gezin is enorm veranderd. Als we nu praten of zwijgen, het is altijd omwille van mama.
Papa is wat onhandig als het gaat over gevoelens en huishouden en zo. Hij is natuurlijk ook heel verdrietig. En dan is hij heel stil en trekt hij zich terug.
Mijn broers vinden het natuurlijk ook heel zwaar. Ik heb het gevoel dat ik ook voor hen moet zorgen. Dat komt er nu ook nog eens bij.
de toekomst
Mama's dementie zal niet meer weggaan. Maar ik hoop voor mij en haar dat ze nog een leven zal hebben zonder aan zelfmoord te denken.
de hulpverlening
Ik heb contact gehad met lotgenoten en dan hoor je dat andere gelijkaardige dingen ervaren en dat je niet de enige bent. Ergens helpt dit wel.
het sociaal leven
Ik kom nu op een leeftijd dat ik vaker mag uitgaan, maar eerlijk gezegd heb ik er weinig zin in.
gevoelens
Je moeder hele dagen in bed zien liggen, dat maakt je echt droevig. Ik huil vaak.
zelfbeeld
Ik heb soms het gevoel dat ik de rol van mama moet overnemen. Ik ben op dat vlak volwassener dan mijn vrienden.
school/werk
Ik heb normaal altijd goede punten op school, maar dit jaar lukt het precies niet meer. Het is voor mij op dit ogenblik moeilijk om mij te motiveren en te concentreren.
erkenning krijgen
Ik ben een zorger. Thuis is iedereen dat gewoon. In die rol krijg ik misschien wel te weinig erkenning. Maar daarnaast ben ik vooral gewoon dochter en tiener. En dat lijkt wat naar de achtergrond verschoven.
openheid
Met mijn oudste broer heb ik over de afscheidsbrief gesproken. Maar dat was kort. Papa wil over zelfmoord niets horen. Die kan dat niet aan.
rechten
Mama krijgt een mantelzorgpremie van 130€ van de gemeente. Dat helpt een beetje.
zelfzorg
Ik zorg veel. Voor mama maar ook voor mijn broers en papa. Dan heb ik het gevoel dat alles toch min of meer goed gaat. En ook uit mijn geloof haal ik veel kracht om vol te houden.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Ik vertel haar niets meer. Geen tegenvallers om haar niet extra lastig vallen. Geen leuke dingen om haar niet het gevoel te geven dat met ons alles goed gaat en met haar niet.
Andere getuigenissen
Walter is vertaler en papa van een zoon en een dochter. Emma heeft borderline en ze is lesbisch. Een keer heeft ze zelfmoordpoging ondernomen. Emma doet haar best om te terug zin te krijgen in het leven. Maar het blijft een strijd.
Mijn dochter zei: “Ja, wij hebben altijd over heel veel dingen gepraat, maar nooit over het gevoel dat daarbij hoorde.” En dan had ik zoiets van: ja, dat is misschien wel waar. Dus wij hebben altijd het idee gehad dat wij open en over alles konden praten en er wordt hier ook dikwijls over van alles gepraat, maar dat is eigenlijk enkel de praktische kant.
Al meer dan 8 jaar is de mama van Hugo depressief. Het heeft een zware impact op alle gezinsleden. Langzaam maar zeker komt hij tot aanvaarding. Zijn vriendin en meditatie hebben hem hierbij het meest geholpen.
De laatste tijd gaat het niet goed met mama, dus ik weet eigenlijk nooit wat hoe het met haar gaat als ik thuis kom. Dat zit altijd in je achterhoofd ook als je onder vrienden bent.
Thomas is reclamemaker. Hij heeft een zoon Jules met autisme spectrum syndroom (ASS). Op zijn 8ste jaar schreef hij al briefjes over doodgaan maar hij heeft nog geen zelfmoordpoging ondernomen. Thomas maakt zich, naast Jules, ook heel veel zorgen over de gevolgen voor zijn vrouw en overige kinderen.
De rode draad is inderdaad van: hoe kan je effectief steun bieden? Dat weet ik nog altijd niet. Behalve, en dat is wel belangrijk, er te zijn voor je kind. Wat je moet doen: er blijven staan, blijven naartoe gaan en interesse blijven tonen.