Walter
Walter is vertaler en papa van een zoon en een dochter. Emma heeft borderline en ze is lesbisch. Een keer heeft ze zelfmoordpoging ondernomen. Emma doet haar best om te terug zin te krijgen in het leven. Maar het blijft een strijd.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Als ik laat moet werken, dan kan mijn vrouw niet gaan repeteren. Er moet steeds iemand thuis zijn, als hij er is.
praten over zelfmoord
Haar broer weet wel dat ze niet goed is en dat ze terug opgenomen is maar hij weet niet wat er gebeurd is, hier thuis, de zelfmoordpoging. En dat wil ik ook niet, dat die dat weet, want die jongen, die gaat helemaal ten onder.
het gezin
Ik zit nu al een beetje met de vrees: hoeveel kunnen wij allemaal nog aan als gezin.
Bij ons heeft ieder zo zijn taak of zijn rol. Ik meer praktisch en mijn vrouw meer emotioneel. En dat gaat goed. Alhoewel, nu komt natuurlijk alles bij haar terecht. Maar ik weet niet of het nu, in deze crisissituatie, verstandig is om daar verandering in te brengen.
Elke dag terug naar school, met hernieuwde moed alsof er niets gebeurd is. Dat is ook niet gemakkelijk, he. Het is altijd de zus die het moeilijk heeft maar mijn andere zoon lijdt daar ook onder. Dan vergeet hij zijn boeken of taak en dan heeft hij een nul. We zouden vaker begrip moeten hebben, hem ophemelen, zo.
de toekomst
Ondanks haar zelfmoordgedachten wil ze nog altijd leven. Het is een strijd voor een leven zonder pijn.
gevoelens
Helemaal in het begin als ik die eerste verwondingen zag, dat ik toch ook wel mijn kop in het zand heb gestoken. Denk ik nu achteraf. Je denkt dat je daarmee bezig bent maar eigenlijk wil je het niet weten, je ontkent het.
openheid
Mijn dochter zei: “Ja, wij hebben altijd over heel veel dingen gepraat, maar nooit over het gevoel dat daarbij hoorde.” En dan had ik zoiets van: ja, dat is misschien wel waar. Dus wij hebben altijd het idee gehad dat wij open en over alles konden praten en er wordt hier ook dikwijls over van alles gepraat, maar dat is eigenlijk enkel de praktische kant.
Als zij een keer heel kortaf geweest is tegenover haar broer, zeg ik achteraf: “Kijk, Emma voelt zich heel slecht vandaag. Zij zit heel slecht in haar vel.” Ik probeer dat dan wel wat te kaderen.
steun krijgen
We gaan misschien iemand verliezen die heel dierbaar is. En we hebben psychologische hulp nodig. Niet één keer dat we ons verhaal kwijt kunnen, maar regelmatig opnieuw…
zelfzorg
Na de zelfmoordpoging zei ik: "Zet mij maar op een week verlof." Maar mijn bazin zei: "Nee, dat wil ik niet, gij gaat gewoon naar de dokter en gij laat u ziekteverlof voorschrijven zolang als gij nodig hebt." Ik zei "Ja, maar niet langer dan 14 dagen," want ik denk ook: 'Als ik werk dan verzet ik mijn zinnen.'
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Ja, ge hebt uw principes over opvoeden maar ja, ge gooit die overboord. Ge geeft toe. Ge wilt geen ruzie, ge wilt ze niet boos maken… en ze weet dat hé. Dan zegt die: "ik vraag het wel aan mama of opa."
taboe
Hij is beschaamd. Ja zeker. De littekens, de opname in de psychiatrie… hij wil niet dat anderen dat weten van zijn zus.
Andere getuigenissen
Frank is ambtenaar en vader van 3 dochters. Nadat Pheadra slachtoffer is geworden van seksueel misbruik, gaat het niet goed met haar. Ze liep weg, had stemmingswisselingen, stootte zich van iedereen af, … Ze is opgenomen geweest in een psychiatrisch ziekenhuis maar nu woont ze terug thuis..
Het is heel belangrijk dat je goed communiceert over die dingen en daar waren die gesprekken met de psychotherapeut wel goed voor. Ook omdat wij dan soms wel zagen dat ze ons negeerde. En ja dan zagen wij hoe dat die psychotherapeut reageerde en daar iets over zei. En daar hebben we ook veel uit geleerd.
De vader van Aster heeft zelfmoord gepleegd toen ze 8 jaar was. Dat verlies is niet de enige oorzaak maar draagt wel bij aan haar zelfmoordgedachten die ze sinds haar 15de heeft.
Ja, bij ons via de sociale dienst van het werk is er zo ook een maatschappelijk werker, dat is ook zo’n schat en die zegt ook: "Het gaat nu om wat jij nodig hebt, hoe voelt jij je?" Na dat gesprek denk ik: ‘Wow! Ik ben hier ook nog!’
Fransesco zit al een tijd in een vechtscheiding. Rob had het daar heel moeilijk mee. Hij heeft depressies, angstaanvallen. Rob praat niet makkelijk over zijn gevoelens. Zijn vader wist niet hoe slecht het met hem ging toen Rob een zelfmoordpoging ondernam.
Rob gaat lopen van elke communicatie, maar uiteindelijk is het gezin een belangrijke steunplek, maar hoe kan je dan die steun bieden? En, ik geloof ook dat open communicatie belangrijk is, hoe kan je dan iemand ondersteunen als je er niet kan over praten?