Meyrem
De mama van Meyrem heeft jongdementie en heeft depressieve gevoelens. Myerem was heel erg geschrokken toen ze een jaar geleden een afsheidsbrief vond. Meyrem zorgt veel voor haar 2 broers en papa. Ze haalt ook veel kracht uit haar geloof.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Ik probeer mama wel energie te geven om dingen te doen. Maar meestal resulteert dat in lange gesprekken aan haar bed. Dat is best wel vermoeiend.
praten over zelfmoord
Ik heb ooit een afscheidsbrief gevonden van mama. Maar als ik er voorzichtig over begin, ontkent ze alles.
het gezin
Ons gezin is enorm veranderd. Als we nu praten of zwijgen, het is altijd omwille van mama.
Papa is wat onhandig als het gaat over gevoelens en huishouden en zo. Hij is natuurlijk ook heel verdrietig. En dan is hij heel stil en trekt hij zich terug.
Mijn broers vinden het natuurlijk ook heel zwaar. Ik heb het gevoel dat ik ook voor hen moet zorgen. Dat komt er nu ook nog eens bij.
de toekomst
Mama's dementie zal niet meer weggaan. Maar ik hoop voor mij en haar dat ze nog een leven zal hebben zonder aan zelfmoord te denken.
de hulpverlening
Ik heb contact gehad met lotgenoten en dan hoor je dat andere gelijkaardige dingen ervaren en dat je niet de enige bent. Ergens helpt dit wel.
het sociaal leven
Ik kom nu op een leeftijd dat ik vaker mag uitgaan, maar eerlijk gezegd heb ik er weinig zin in.
gevoelens
Je moeder hele dagen in bed zien liggen, dat maakt je echt droevig. Ik huil vaak.
zelfbeeld
Ik heb soms het gevoel dat ik de rol van mama moet overnemen. Ik ben op dat vlak volwassener dan mijn vrienden.
school/werk
Ik heb normaal altijd goede punten op school, maar dit jaar lukt het precies niet meer. Het is voor mij op dit ogenblik moeilijk om mij te motiveren en te concentreren.
erkenning krijgen
Ik ben een zorger. Thuis is iedereen dat gewoon. In die rol krijg ik misschien wel te weinig erkenning. Maar daarnaast ben ik vooral gewoon dochter en tiener. En dat lijkt wat naar de achtergrond verschoven.
openheid
Met mijn oudste broer heb ik over de afscheidsbrief gesproken. Maar dat was kort. Papa wil over zelfmoord niets horen. Die kan dat niet aan.
rechten
Mama krijgt een mantelzorgpremie van 130€ van de gemeente. Dat helpt een beetje.
zelfzorg
Ik zorg veel. Voor mama maar ook voor mijn broers en papa. Dan heb ik het gevoel dat alles toch min of meer goed gaat. En ook uit mijn geloof haal ik veel kracht om vol te houden.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Ik vertel haar niets meer. Geen tegenvallers om haar niet extra lastig vallen. Geen leuke dingen om haar niet het gevoel te geven dat met ons alles goed gaat en met haar niet.
Andere getuigenissen
De vader van Aster heeft zelfmoord gepleegd toen ze 8 jaar was. Dat verlies is niet de enige oorzaak maar draagt wel bij aan haar zelfmoordgedachten die ze sinds haar 15de heeft.
Ja, bij ons via de sociale dienst van het werk is er zo ook een maatschappelijk werker, dat is ook zo’n schat en die zegt ook: "Het gaat nu om wat jij nodig hebt, hoe voelt jij je?" Na dat gesprek denk ik: ‘Wow! Ik ben hier ook nog!’
Zelfdoding en psychologische hulp liggen zeer gevoelig binnen het gezin van Selim. Nochtans hebben zijn zus, en nu ook zijn mama, ernstige psychiatrische klachten. Professionele hulp zou dus welkom zijn, maar zelf ziet Selim dit nog niet zitten.
Vroeger kwamen er vaak vrienden van mijn ouders met hun kinderen op bezoek. Die bleven eten, barbecueën, en zo. Nu komt er bijna niemand meer door mijn zus. Dat contact mis ik wel.
Achmed heeft 2 zonen en een dochter. Lang dacht hij dat zijn zoon Bilal moeilijker gedrag vertoonde omdat hij puberde tot dat hij een zelfmoordpoging ondernam. Achmed voelt de gevolgen in relatie, op zijn werk, zijn gezin en zichzelf. Het is een zoektocht met vallen en opstaan.
Ik dacht lang: wij kunnen echt over alles praten. Maar het is niet omdat ge over alles kunt praten, dat er ook over alles gepraat wordt. Daar zijn we ondertussen ook wel achter.