Ga verder naar de inhoud

Andrei

21 jaar, zijn broer denkt aan zelfdoding

De broer van Andrei doorloopt als transseksueel een transititie. Dit gaat gepaard met veel verwarring en neerslachtigheid. Voor zijn vader ligt dit heel moeilijk. Ook voor Andrei vraagt dit heel veel aanpassing en aanvaarding.

over

zorgen voor het suïcidaal gezinslid

Ik luister vooral veel naar haar. Er voor haar zijn, dat is al heel belangrijk. Eenvoudige oplossingen zijn er niet.

over

praten over zelfmoord

Mijn broer vertelt heel open over zijn zelfmoordgedachten. Het begint bijna een gewoon gespreksonderwerp te worden. 

over

het gezin

Er zijn de opnames in een psychiatrisch ziekenhuis geweest. Dan hadden we wat rust. We waren blij wanneer hij weer terug thuis kwam maar gelijktijdig vroeg dat ook aanpassingen van ons allen. Dat zorgde soms voor spanningen.

Ik vrees toch wel dat mijn ouders uit elkaar groeien. Ze gaan  heel verschillend om met de situatie.

over

de hulpverlening

Thuis weten ze het niet, maar sinds kort ga ik naar het CAW (Centrum Algemeen Welzijnswerk). Dat was ook wel een moeilijke stap voor mij. Maar het doet mij goed.

over

het sociaal leven

Ik zet toch wel ook mijn leven wat on hold. Met mijn vrienden spreek ik wel nog af. Het helpt mij om af en toe eens weg te zijn van thuis.

over

gevoelens

Er zijn wel wat zelfmoordpogingen geweest… ik weet op den duur niet meer wat ik er moet van denken. Maar we blijven het wel ernstig nemen.

Ik heb ooit een poging ondernomen. Meer zo van, jullie denken dat alles goed gaat met mij? Niet dus. Maar ik het wel nooit tegen mijn ouders verteld.

over

zelfbeeld

Hij is uit de kast gekomen. Dat is ontzettend moedig. Maar dan wisten we ook van de zelfdodingsgedachten. Ik vond dat zelf allemaal ook wel heel verwarrend.

over

erkenning krijgen

Ik ben de normale van de twee, zo zegt mijn vader dat toch. Dat is goed bedoeld maar het geeft mij het gevoel dat ik niets verkeerd kan doen of dat ik mij nooit slecht mag voelen. En het is niet respectvol naar mijn broer.

Mijn broer is een open boek. Die vertelt maar over al zijn problemen. Dat is goed maar dat is ook wel zwaar voor ons.

over

openheid

Met mijn mama kan ik daar open over praten. Met papa niet. Hij heeft het duidelijk moeilijk met heel deze situatie. Hij kan dat nog niet aanvaarden.

over

steun krijgen

We hebben veel uitleg gekregen over gender en transeksualiteit en zo. En dan vragen ze of wij nog vragen hebben. Maar dat gaat niet echt over hulp voor ons.

over

de relatie met het suïcidaal gezinslid

Mijn ouders en ik lijden hieronder, maar mijn broer lijdt ook. Niemand kan hier aan doen, dus kan ik ook niet boos zijn op hem.

Elkaar plagen en zo wat uitdagen, zoals broers dat doen, zit er voorlopig niet meer in. Het is toch veel rekening houden met en zorgen dat je niets verkeerd zegt. Daar ben ik wel bang voor.

Andere getuigenissen

Margaretha
15 jaar, haar halfbroer denkt aan zelfdoding

Margaretha's halfbroer is 3 jaar ouder. Hij trekt op met jongeren die graag de grenzen van het toelaatbare opzoeken. Hij is verslaafd geraakt aan drugs en alcohol. Hij is vaak agressief naar anderen en zichzelf.

Meer lezen

Heel wat mensen in mijn omgeving zijn op de hoogte. Druggebruik, zelfmoordpoging,… hij loopt daar ook mee te koop. Dus ja, iedereen denkt: 'Wat is dat voor een gezin.' Die schaamte speelt wel.

Els
Haar dochter denkt aan zelfdoding

De dochter van Els beschadigt zichzelf en denkt reeds meerdere jaren aan zelfdoding. Bekijk het interview met Els.

Meer lezen
Ellen
moeder van Laura (Dochter, 17 jaar)

Ellen en haar dochter Laura maken deel uit van een nieuw samengesteld gezin. Omdat de relatie met haar stiefvader en twee stiefzussen onder druk staan hebben zij en haar moeder een zeer hechte band ontwikkeld.

Meer lezen

Mijn dochter heeft mij ooit gezegd: "Mama, gij verwacht van alles van mij. Maar is dat ook wat ik wil? Heb jij mij dat ooit gevraagd?" Dat was wel even slikken maar ze heeft wel gelijk natuurlijk.