Britt
De vader van Aster heeft zelfmoord gepleegd toen ze 8 jaar was. Dat verlies is niet de enige oorzaak maar draagt wel bij aan haar zelfmoordgedachten die ze sinds haar 15de heeft.
het gezin
Want ons Aster heeft toen alles verteld van vroeger. En ze is eigenlijk heel, heel hard geweest voor mijn echtgenoot die zelfmoord gepleegd heeft. Want de oudste onderbrak haar en nam het op voor haar vader. Maar ja... dat laat sporen achter, bij ons allemaal.
de toekomst
Er is een gezegde: ‘Zeven arme jaren, zeven vette jaren’. Ik hoop dat volgend jaar de vette jaren aanbreken.
Nu gaat het beter. Maar ze moet nog zo veel doen. Studeren, een lief zoeken, … en dat betekent ook een risico op tegenslagen. En ik weet niet hoe ze daar gaat op reageren.
gevoelens
We hebben alle twee Facebook en dat vind ik goed. Als zij op kot zit, in die rechterkolom kun je zien hoe lang dat het geleden is dat ze op Facebook zit. Dan zie ik soms staan: 10 minuten, 5 minuten. En dan peins ik: oef. Raar hé, dat een mens zo moet leven soms hé.
erkenning krijgen
Mijn huisarts, ls ik daar buiten kom, die laat mij mijn verhaal doen. Die gaf mij niet altijd gelijk of zo. Die spreekt mij soms een keer tegen maar ik krijg daar ook wel bevestiging, wat ik nodig heb… En tips, dat kreeg ik ook.
steun krijgen
Ja, bij ons via de sociale dienst van het werk is er zo ook een maatschappelijk werker, dat is ook zo’n schat en die zegt ook: "Het gaat nu om wat jij nodig hebt, hoe voelt jij je?" Na dat gesprek denk ik: ‘Wow! Ik ben hier ook nog!’
zelfzorg
Dat is niet evident en ik ga zeggen, daar zijn heel veel gesprekken voor nodig geweest, daar is ook heel veel meditatie voor nodig geweest. daar is gebed voor nodig gewees. Echt proberen terug bij uzelf te komen en na te denken over de situatie.
Andere getuigenissen
De papa van Mehmet leek lang ongelukkig zonder duidelijke oorzaak. Tot hij te horen kreeg dat hij aan het Syndroom van Asperger lijdt. Dankzij de steun van het hele gezin en professionele hulp, durft Mehmet voorzichtig te hopen op verbetering.
Ik en mijn zussen blijven om de beurt zo veel mogelijk bij papa als het slecht gaat. Dat wil dus zeggen dat ik soms niet uit kan gaan.
Linda, een gehuwde thuisverpleegster. Lisa leidt een losbandig leven met veel foute vriendjes en drugs. Ze heeft een zeer ernstige poging ondernomen. Maar haar moeder durft nu voorzichtig positief te zijn.
Dus is de vraag, en mijn man en mijn andere dochter ervaarden dat ook op een gegeven moment, als Lisa begint te praten: willen we het wel weten? Dus misschien houden we ons toch in om er veel over te praten. Niet dat dat een reden mag zijn om het te niet doen. Maar als je het niet kan dragen... kan je ook niet goed communiceren.
Barbara is boekhoudster en mama van vier kinderen. Haar zoon, Victor, denkt al drie jaar aan zelfmoord en heeft een zelfmoordpoging ondernomen. Barbara twijfelt of ze wel een goede moeder is. Zij, haar echtgenoot en zoon volgen gezinstherapie en sindsdien gaan de relaties veel beter.
Ik was op een moment mijn focus kwijt en dan heb ik gewoon gezegd van: "Ja, ik voel mij echt niet goed." Mijn bloed laten onderzoeken en zo. Maar ik wist dat ik er gewoon ver doorzat. Dan ben ik eens 14 dagen thuisgebleven in ziekteverlof en dan terug gaan werken, en dan na nog eens een maand, terug 14 dagen thuis.