Mateo
De papa van Mateo is voor de buitenwereld een succesvol en sociaal persoon. Maar thuis is hij onzeker en neerslachtig. Dit uit zich in suïcidale gedachten en manipulatief gedrag. Vooral Mateo voelt zich hiervan het slachtoffer.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Papa aanvaardt geen zorgen van mij. Het enige dat lijkt helpen is hem gelijk geven. Hij wil niet inzien dat hij een probleem heeft.
de hulpverlening
Papa wil geen hulp maar ik ben blij dat ik dat wel heb gedaan. Maar het voelt soms wel oneerlijk.
het sociaal leven
Als ik weg ga, vraagt hij vaak naar waar en bij wie. En dan blijkt dat het plots niet goed gaat met hem. Soms geeft hij mij het gevoel dat hij mij manipuleert. Ja, en dan blijf ik thuis.
gevoelens
Hij begint telkens over zelfdoding als we ruzie hebben. Ik weet niet goed hoe ik hier mee moet omgaan. Dat voelt oneerlijk aan.
zelfbeeld
Moest ik groot gebracht zijn zonder de zelfdodingsdreiging van papa, dan was ik nu een ander persoon geweest. Daar ben ik zeker van.
school/werk
Ik ben al wat ouder en dat geeft het gevoel dat ik mij sterk moet houden. Maar toen ik jonger was en nog studeerde voelde ik mij heel onzeker en had ik angstaanvallen. Ik draag dat nu nog steeds met mij mee. Maar ik zoek nu wel hulp.
erkenning krijgen
Mijn oom en tante waarschuwden mij al: ik moet geen erkenning verwachten van papa. Maar bij hen kan ik gelukkig wel terecht.
zelfzorg
Fotografie is mijn passie. Ik ga nu mijn eigen bedrijfje opstarten. Dat is een nieuw project waar ik positieve energie uithaal en waar ik goed in ben.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Papa's reactie en dreiging met zelfmoord maken dat ik mij steeds inhoud. Anders maak ik het toch alleen maar erger.
taboe
Voor de buitenwereld gaat het bij ons allemaal heel goed. Daar weet niemand dat hij aan zelfdoding denkt. Daar is mijn vader de een sterke man. Wie gaat mij geloven?
Andere getuigenissen
Sophia's papa heeft een alcoholprobleem sinds haar geboorte. Ze heeft geen broers en zussen en haar ouders zijn gescheiden. Haar papa toont weinig betrokkenheid en kan soms ook gewelddadig zijn. De eerste zelfmoordpoging van haar vader die Sophia kan herinneren was toen zij 7 jaar oud was.
Er blijft een taboe rusten op zelfdoding en psychiatrische problemen. Voor sommigen kom ik uit een marginaal gezin. Dat kwetst maar er zijn ook mooie positieve reacties. Ik focus mij dus op die mensen.
De broer van Sarah heeft een autisme spectrum stoornis. Sinds zijn 12 jaar gaf hij al aan dat hij dood wilde. Maar er is hoop. Nu hij bijna 20 is, lijkt hij steeds beter zijn weg te vinden. Eindelijk wat meer rust voor haar en haar mama.
Ik denk niet dat mijn vriendinnen dat begrijpen. Die zijn dan meer bezig met shoppen en zo. En ik denk dan, wat is daar nu belangrijk aan als mijn broer in een psychiatrisch ziekenhuis zit.
De broer van Andrei doorloopt als transseksueel een transititie. Dit gaat gepaard met veel verwarring en neerslachtigheid. Voor zijn vader ligt dit heel moeilijk. Ook voor Andrei vraagt dit heel veel aanpassing en aanvaarding.
Ik zet toch wel ook mijn leven wat on hold. Met mijn vrienden spreek ik wel nog af. Het helpt mij om af en toe eens weg te zijn van thuis.