Andrei
De broer van Andrei doorloopt als transseksueel een transititie. Dit gaat gepaard met veel verwarring en neerslachtigheid. Voor zijn vader ligt dit heel moeilijk. Ook voor Andrei vraagt dit heel veel aanpassing en aanvaarding.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Ik luister vooral veel naar haar. Er voor haar zijn, dat is al heel belangrijk. Eenvoudige oplossingen zijn er niet.
praten over zelfmoord
Mijn broer vertelt heel open over zijn zelfmoordgedachten. Het begint bijna een gewoon gespreksonderwerp te worden.
het gezin
Er zijn de opnames in een psychiatrisch ziekenhuis geweest. Dan hadden we wat rust. We waren blij wanneer hij weer terug thuis kwam maar gelijktijdig vroeg dat ook aanpassingen van ons allen. Dat zorgde soms voor spanningen.
Ik vrees toch wel dat mijn ouders uit elkaar groeien. Ze gaan heel verschillend om met de situatie.
de hulpverlening
Thuis weten ze het niet, maar sinds kort ga ik naar het CAW (Centrum Algemeen Welzijnswerk). Dat was ook wel een moeilijke stap voor mij. Maar het doet mij goed.
het sociaal leven
Ik zet toch wel ook mijn leven wat on hold. Met mijn vrienden spreek ik wel nog af. Het helpt mij om af en toe eens weg te zijn van thuis.
gevoelens
Er zijn wel wat zelfmoordpogingen geweest… ik weet op den duur niet meer wat ik er moet van denken. Maar we blijven het wel ernstig nemen.
Ik heb ooit een poging ondernomen. Meer zo van, jullie denken dat alles goed gaat met mij? Niet dus. Maar ik het wel nooit tegen mijn ouders verteld.
zelfbeeld
Hij is uit de kast gekomen. Dat is ontzettend moedig. Maar dan wisten we ook van de zelfdodingsgedachten. Ik vond dat zelf allemaal ook wel heel verwarrend.
erkenning krijgen
Ik ben de normale van de twee, zo zegt mijn vader dat toch. Dat is goed bedoeld maar het geeft mij het gevoel dat ik niets verkeerd kan doen of dat ik mij nooit slecht mag voelen. En het is niet respectvol naar mijn broer.
Mijn broer is een open boek. Die vertelt maar over al zijn problemen. Dat is goed maar dat is ook wel zwaar voor ons.
openheid
Met mijn mama kan ik daar open over praten. Met papa niet. Hij heeft het duidelijk moeilijk met heel deze situatie. Hij kan dat nog niet aanvaarden.
steun krijgen
We hebben veel uitleg gekregen over gender en transeksualiteit en zo. En dan vragen ze of wij nog vragen hebben. Maar dat gaat niet echt over hulp voor ons.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Mijn ouders en ik lijden hieronder, maar mijn broer lijdt ook. Niemand kan hier aan doen, dus kan ik ook niet boos zijn op hem.
Elkaar plagen en zo wat uitdagen, zoals broers dat doen, zit er voorlopig niet meer in. Het is toch veel rekening houden met en zorgen dat je niets verkeerd zegt. Daar ben ik wel bang voor.
Andere getuigenissen
Al meer dan 8 jaar is de mama van Hugo depressief. Het heeft een zware impact op alle gezinsleden. Langzaam maar zeker komt hij tot aanvaarding. Zijn vriendin en meditatie hebben hem hierbij het meest geholpen.
De laatste tijd gaat het niet goed met mama, dus ik weet eigenlijk nooit wat hoe het met haar gaat als ik thuis kom. Dat zit altijd in je achterhoofd ook als je onder vrienden bent.
De papa van Mateo is voor de buitenwereld een succesvol en sociaal persoon. Maar thuis is hij onzeker en neerslachtig. Dit uit zich in suïcidale gedachten en manipulatief gedrag. Vooral Mateo voelt zich hiervan het slachtoffer.
Als ik weg ga, vraagt hij vaak naar waar en bij wie. En dan blijkt dat het plots niet goed gaat met hem. Soms geeft hij mij het gevoel dat hij mij manipuleert. Ja, en dan blijf ik thuis.
Sofie is een alleenstaande moeder van 3 tieners. Maarten voelt zich depressie en ondanks hij nog geen zelfmoordpoging heeft ondernomen, kan hij niet beloven dat hij het zeker niet gaat doen. Hij stottert ook wat hem heel onzeker maakt.
Als Maarten ’s avonds gaat slapen, dan doen wij ook nog een gesprek op bed, dat is zo ons moment. Soms zijn dat luchtige dingen maar soms zijn dat ook nog zware dingen.