Mateo
De papa van Mateo is voor de buitenwereld een succesvol en sociaal persoon. Maar thuis is hij onzeker en neerslachtig. Dit uit zich in suïcidale gedachten en manipulatief gedrag. Vooral Mateo voelt zich hiervan het slachtoffer.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Papa aanvaardt geen zorgen van mij. Het enige dat lijkt helpen is hem gelijk geven. Hij wil niet inzien dat hij een probleem heeft.
de hulpverlening
Papa wil geen hulp maar ik ben blij dat ik dat wel heb gedaan. Maar het voelt soms wel oneerlijk.
het sociaal leven
Als ik weg ga, vraagt hij vaak naar waar en bij wie. En dan blijkt dat het plots niet goed gaat met hem. Soms geeft hij mij het gevoel dat hij mij manipuleert. Ja, en dan blijf ik thuis.
gevoelens
Hij begint telkens over zelfdoding als we ruzie hebben. Ik weet niet goed hoe ik hier mee moet omgaan. Dat voelt oneerlijk aan.
zelfbeeld
Moest ik groot gebracht zijn zonder de zelfdodingsdreiging van papa, dan was ik nu een ander persoon geweest. Daar ben ik zeker van.
school/werk
Ik ben al wat ouder en dat geeft het gevoel dat ik mij sterk moet houden. Maar toen ik jonger was en nog studeerde voelde ik mij heel onzeker en had ik angstaanvallen. Ik draag dat nu nog steeds met mij mee. Maar ik zoek nu wel hulp.
erkenning krijgen
Mijn oom en tante waarschuwden mij al: ik moet geen erkenning verwachten van papa. Maar bij hen kan ik gelukkig wel terecht.
zelfzorg
Fotografie is mijn passie. Ik ga nu mijn eigen bedrijfje opstarten. Dat is een nieuw project waar ik positieve energie uithaal en waar ik goed in ben.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Papa's reactie en dreiging met zelfmoord maken dat ik mij steeds inhoud. Anders maak ik het toch alleen maar erger.
taboe
Voor de buitenwereld gaat het bij ons allemaal heel goed. Daar weet niemand dat hij aan zelfdoding denkt. Daar is mijn vader de een sterke man. Wie gaat mij geloven?
Andere getuigenissen
De dochter van Els beschadigt zichzelf en denkt reeds meerdere jaren aan zelfdoding. Bekijk het interview met Els.
Thomas is reclamemaker. Hij heeft een zoon Jules met autisme spectrum syndroom (ASS). Op zijn 8ste jaar schreef hij al briefjes over doodgaan maar hij heeft nog geen zelfmoordpoging ondernomen. Thomas maakt zich, naast Jules, ook heel veel zorgen over de gevolgen voor zijn vrouw en overige kinderen.
De rode draad is inderdaad van: hoe kan je effectief steun bieden? Dat weet ik nog altijd niet. Behalve, en dat is wel belangrijk, er te zijn voor je kind. Wat je moet doen: er blijven staan, blijven naartoe gaan en interesse blijven tonen.
De mama van Fien kreeg op jonge leeftijd Parkinson. Dit ging gepaard met neerslachtigheid. Ze kreeg ook zelfdodingsgedachten. Bekijk het interview met Fien.