Ga verder naar de inhoud

Selim

24 jaar, zijn zus denkt aan zelfdoding

Zelfdoding en psychologische hulp liggen zeer gevoelig binnen het gezin van Selim. Nochtans hebben zijn zus, en nu ook zijn mama, ernstige psychiatrische klachten. Professionele hulp zou dus welkom zijn, maar zelf ziet Selim dit nog niet zitten.

over

zorgen voor het suïcidaal gezinslid

Bij ons is dit allemaal taboe. Psychologische hulp zoeken ligt heel gevoelig bij ons. En ik sta er ook niet om te springen. Maar als ik mijn zus en mama zie, dan zullen we toch iets meer moeten doen, denk ik.

over

praten over zelfmoord

Iedereen weet het, maar zelfmoord is taboe bij ons thuis. Daar wordt niet over gepraat.

over

het gezin

Zonder haar depressie en zelfmoordgedachten? Ik kan mij zelfs niet meer inbeelden hoe ons gezin eruit zou zien.

Mijn zus kan hier heel moeilijk meer over weg. Er zijn geen echte ruzies maar het heeft er toch voor gezorgd dat ze niet meer thuis woont.

Mama wordt er letterlijk ziek van. Die kan dat moeilijk aan. En papa, die houdt zich sterk of beter, kop in het zand.

over

de toekomst

Ik maak mij veel zorgen om de toekomst. Voor mijn zus maar ook mijn gezin. Het lijkt alsof mijn ouders hier helemaal niet mee overweg kunnen. Trots, geheimhouden, geen echte hulp,... maar dit helpt ons ook niet vooruit, begin ik te beseffen.

over

de hulpverlening

Nee, voorlopig geen professionele hulp. De enige oplossing lijkt te zijn: dat het beter gaat met mijn zus en mama. Maar dat lukt nu niet... dus ik denk er wel over na. Ik moet mij daar zelf ook over zetten.

over

het sociaal leven

Vroeger kwamen er vaak vrienden van mijn ouders met hun kinderen op bezoek. Die bleven eten, barbecueën, en zo. Nu komt er bijna niemand meer door mijn zus. Dat contact mis ik wel.

over

gevoelens

De ziekenwagen is haar een keer moeten komen halen na een poging. Dan denk je echt, nu zijn we haar kwijt. Voor mij is dat een trauma.

over

erkenning krijgen

Erkenning zou fijn zijn maar ik vraag daar niet om. Iedereen heeft het al zwaar genoeg.

over

zelfzorg

Ik doe judo. Ik ben met mijn maten en dan hoef ik er ook allemaal niet aan te denken.

over

de relatie met het suïcidaal gezinslid

Ik zie mijn zus ontzettend graag. Ook al voel ik onrecht, ik moet toch vooral aanvaarden, denk ik.

Andere getuigenissen

Annelies
moeder van Ben (Zoon, 18 jaar)

Annelies is een huisvrouw. Haar zoon Ben is homo. Hij is op zoek hoe en met wie hij hierover kan praten. Ben is veeleisend voor zichzelf en zijn omgeving. Als het hem te veel wordt, zegt hij soms dat beter dood zou zijn.

Meer lezen

Waar ik vooral veel nood aan had was de bevestiging van: je bent wel goed bezig. Het is zolang aan de gang. En met uw verstand weet je dat wel. Mijn ma zei dat, de huisdokter zei dat. Maar je ziet niet altijd resultaat dus je begint echt wel te twijfelen.


Achmed
vader van Bilal (Zoon, 16 jaar)

Achmed heeft 2 zonen en een dochter. Lang dacht hij dat zijn zoon Bilal moeilijker gedrag vertoonde omdat hij puberde tot dat hij een zelfmoordpoging ondernam. Achmed voelt de gevolgen in relatie, op zijn werk, zijn gezin en zichzelf. Het is een zoektocht met vallen en opstaan.

Meer lezen

Ik dacht lang: wij kunnen echt over alles praten. Maar het is niet omdat ge over alles kunt praten, dat er ook over alles gepraat wordt. Daar zijn we ondertussen ook wel achter.

Meyrem
16 jaar, haar mama denkt aan zelfdoding

De mama van Meyrem heeft jongdementie en heeft depressieve gevoelens. Myerem was heel erg geschrokken toen ze een jaar geleden een afsheidsbrief vond. Meyrem zorgt veel voor haar 2 broers en papa. Ze haalt ook veel kracht uit haar geloof.

Meer lezen

Ik kom nu op een leeftijd dat ik vaker mag uitgaan, maar eerlijk gezegd heb ik er weinig zin in.