Ga verder naar de inhoud

Noor

moeder van aisha (Dochter, 13 jaar)

Noor is een moslima van Marokkaanse origine. Ze is leerkracht. Ze is gehuwd en heeft één dochter Aisha. Aisha denkt aan zelfmoord en sinds enkele maanden krast ze zichzelf maar gelukkig staat ze ook open voor professionele hulp.

over

zorgen voor het suïcidaal gezinslid

Ze kwam naar mij toe en zei: "Mama, het gaat niet goed met mij”. Ik zei: “Kind, ik weet het, ik zie het.” “Ik wil met iemand praten.” Ik zei: “Ja dat kan. Hoe komt het?” En zij: “Ik heb gekrast.”

Ik ben de radartjes, ik zorg dat de juiste hulp bij Aisha komt. Ik bespreek soms wat ze met haar therapeut wil bespreken, en dat bel of mail ik dan door. Zo ben ik zeker dat ze niets vergeet.

over

praten over zelfmoord

“Mama, heb jij ooit aan zelfmoord gedacht?” Ik denk: ik ga maar eerlijk zijn. Ik zeg: “Ja, er is een periode geweest dat ik het niet meer zag zitten en dan heb ik mij ook wel afgevraagd van: hoe zou het nu zijn als ik er niet meer was?" Ik zeg: “Maar ik heb dan heel veel gepraat met vriendinnen en ik ben er dan wel voor mezelf achter gekomen, dat ik problemen had en dat dat niet leuk was, maar dat ik hier nog wel wilde zijn."

over

het gezin

Het begrip van mijn man is mij ook wel veel waard, dat die dat allemaal een beetje anders kan kaderen. Dus ik kan wel met hem praten maar hij kan dat ook beter loslaten.

Mijn man had ook verdriet omwille van zijn vader die overleden was. En ik wilde er ook voor hem zijn, als partner. En niet altijd Aisha, Aisha,…

over

gevoelens

Soms heb ik schrik, ja, schrik dat ik het zelf allemaal niet meer aan kan.

over

school/werk

Als ik mij niet goed voel, moet ik dat kunnen zeggen aan iemand, maar dan ga ik gewoon naar een collega en dan zeg ik: "Ik moet even kunnen huilen." [lacht] Ja, dat doet wel deugd, dat ik mijn verhaal mag doen. Ik moet dat gewoon even kunnen zeggen, en dan kan ik dat weer dragen. Of denk ik: ‘Ik ga crashen, ik kan niet meer.’ Maar als ik dan in de klas ben, krijg ik zoveel positieve energie waardoor ik het weer kan dragen.

over

erkenning krijgen

Ik heb mensen nodig die echt… meevoelen. Die zeggen: ‘Ook al ben ik nooit in die situatie geweest, ik zie u graag en ik voel met u mee.’ Dat is voor mij al voldoende.

over

steun krijgen

Want ik vroeg mij dan af van: 'Hé, ben ik nu niet te overbezorgd?' En mijn vriendin zegt: ‘Nee, ik denk dat dat heel normaal is dat je die gevoelens zo hebt.’ Dus die heeft mij wel gerustgesteld, dat ik goed bezig was zo. En dat had ik op die moment wel even nodig, ja.

En je wilt dat die steun tot bij u komt in plaats van dat je die steun zelf moet gaan zoeken… Maar meestal zult je het toch zelf moeten doen, zelf initiatief nemen.

over

zelfzorg

Ik heb afspraken gemaakt bij een psychologe, maar allemaal afgezegd omdat ik dacht van: ‘Oké, het lukt wel, ik kan het.' Het is niet uit schaamte, zeker niet. Het is een stuk ingebakken, dat is er ingelepeld, door mijn opvoeding: doorbijten, sterk zijn... maar dat is dus niet goed, hé.

Wat mij helpt is met vriendinnen afspreken, gaan ontbijten of… Soms praat ik over onze dochter, soms ook niet. En ik weet dat ze mij niet kunnen helpen. Maar een luisterend oor doet al heel veel. En het andere is gaan lopen. Dus voilà, vriendinnen en sport. Dat helpt mij.

over

de relatie met het suïcidaal gezinslid

Soms zegt mijn dochter: "Nu wil ik daar niet over praten." Dan zeg ik: "Oké," Dan forceren wij dat ook niet. Dat afgrenzen is belangrijk voor ouders én voor kinderen. Soms begint Aisha over iets en dan zeg ik: "Aisha, dit is voor mij nu geen moment om erover te praten. Ik wil dat straks doen… maar nu niet." Maar je moet wel je belofte nakomen want anders wordt het wegduwen.

En iedereen doet zijn best en meent het goed… maar ik heb haar op de wereld gezet. Ze is mijn dochter, hé. En ik zou liefst hebben dat ze zich gelukkig voelt. Maar ja... Je kunt het niet voor haar doen, hé?

Andere getuigenissen

Aleksander
17 jaar, zijn zus denk aan zelfdoding

De zus van Aleksander heeft een borderline persoonlijkheidsstoornis. Ze heeft meerdere pogingen ondernomen. Gelukkig heeft Aleksander een goede band met zijn broer en zus.

Meer lezen

Als niemand anders kan, moet ik thuis blijven om op mijn zus te passen. En soms komt dat echt niet goed uit. 

Linda
moeder van Lisa (Dochter, 16 jaar)

Linda, een gehuwde thuisverpleegster. Lisa leidt een losbandig leven met veel foute vriendjes en drugs. Ze heeft een zeer ernstige poging ondernomen. Maar haar moeder durft nu voorzichtig positief te zijn.

Meer lezen

Dus is de vraag, en mijn man en mijn andere dochter ervaarden dat ook op een gegeven moment, als Lisa begint te praten: willen we het wel weten? Dus misschien houden we ons toch in om er veel over te praten. Niet dat dat een reden mag zijn om het te niet doen. Maar als je het niet kan dragen... kan je ook niet goed communiceren.

Anissa
20 jaar, haar zus denkt aan zelfdoding

Anissa en haar zus konden heel goed opschieten en waren vaak samen. De zus heeft echter een eetstoornis ontwikkeld en ze doet zichzelf pijn. Hoe langer hoe meer zorgt Anissa voor haar zus. Ze mist haar maatje van vroeger.

Meer lezen

Ik en mijn zus gingen vaak samen weg, op kamp en zo. Als ik dan zag dat het niet goed ging met haar en ze wilde naar huis, dan ging ik meestal mee. Ook al zou ik liever langer blijven.