Mehmet
De papa van Mehmet leek lang ongelukkig zonder duidelijke oorzaak. Tot hij te horen kreeg dat hij aan het Syndroom van Asperger lijdt. Dankzij de steun van het hele gezin en professionele hulp, durft Mehmet voorzichtig te hopen op verbetering.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Wij worden daarin goed begeleid en betrokken. En dat iedereen in ons gezin er voor open staat helpt ook veel.
Ik en papa zijn zot van voetbal. Als ik ga trainen of naar een match ga, vraag ik hem om mij te brengen zodat hij buiten komt.
praten over zelfmoord
Ik kan niet met hem over zijn donkere gedachten praten. Ik ben bang voor wat hij gaat zeggen of antwoorden. Ik hoop dat het echt beter gaat met hem.
het gezin
Ik heb het gevoel dat we als gezin wel hechter zijn. Meer praten en meer elkaar steunen.
Eén van mijn zussen heeft het echt moeilijk met papa die zich slecht voelt. Ik maakt me eigenlijk ook wel zorgen om haar.
Mama is heel bezorgd en ze doet haar best om papa te helpen. Je ziet ook dat papa dat waardeert.
de hulpverlening
Ik ben naar TEJO geweest. Dat was maar enkele keren, maar dat heeft wel geholpen.
het sociaal leven
Ik en mijn zussen blijven om de beurt zo veel mogelijk bij papa als het slecht gaat. Dat wil dus zeggen dat ik soms niet uit kan gaan.
gevoelens
Papa vertelde me ooit dat hij het leven niet meer zag zitten. Dat was eerlijk maar ik ben daar weken echt niet goed van geweest.
zelfbeeld
Papa's horen sterk te zijn. Om naar op te kijken. Een voorbeeld zijn. Ik neem hem dat niet kwalijk maar ik heb dat wel erg gemist.
erkenning krijgen
Vrienden, familie en hulpverleners lijken wel te beseffen dat het voor ons zwaar is. Die erkenning doet deugd.
openheid
Ik heb een vriend in vertrouwen genomen en toen bleek dat hij in een gelijkaardige situatie heeft gezeten. En dan weet je dat je niet de enige bent, dat het elders ook voorkomt.
Papa is geen gemakkelijke prater, maar samen met mijn mama en het mobiele team gaat het steeds beter.
steun krijgen
De mensen van de mobiele teams nemen mij en mijn zussen geregeld apart om te vragen hoe het met ons gaat.
zelfzorg
Sporten en praten met mijn vrienden, mama, zussen. Dat werkt voor mij.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Ik heb wel begrip voor papa omwille van zijn aandoening (ASS). Dat maakt het ook zo moeilijk. Er is niemand veranwoordelijk voor deze toestand.
Andere getuigenissen
Al meer dan 8 jaar is de mama van Hugo depressief. Het heeft een zware impact op alle gezinsleden. Langzaam maar zeker komt hij tot aanvaarding. Zijn vriendin en meditatie hebben hem hierbij het meest geholpen.
De laatste tijd gaat het niet goed met mama, dus ik weet eigenlijk nooit wat hoe het met haar gaat als ik thuis kom. Dat zit altijd in je achterhoofd ook als je onder vrienden bent.
De jongvolwassen zoon van Heidi voelde aan dat het psychisch niet goed ging met hem. Bekijk het interview met Heidi.
Thomas is reclamemaker. Hij heeft een zoon Jules met autisme spectrum syndroom (ASS). Op zijn 8ste jaar schreef hij al briefjes over doodgaan maar hij heeft nog geen zelfmoordpoging ondernomen. Thomas maakt zich, naast Jules, ook heel veel zorgen over de gevolgen voor zijn vrouw en overige kinderen.
De rode draad is inderdaad van: hoe kan je effectief steun bieden? Dat weet ik nog altijd niet. Behalve, en dat is wel belangrijk, er te zijn voor je kind. Wat je moet doen: er blijven staan, blijven naartoe gaan en interesse blijven tonen.