Mateo
De papa van Mateo is voor de buitenwereld een succesvol en sociaal persoon. Maar thuis is hij onzeker en neerslachtig. Dit uit zich in suïcidale gedachten en manipulatief gedrag. Vooral Mateo voelt zich hiervan het slachtoffer.
zorgen voor het suïcidaal gezinslid
Papa aanvaardt geen zorgen van mij. Het enige dat lijkt helpen is hem gelijk geven. Hij wil niet inzien dat hij een probleem heeft.
de hulpverlening
Papa wil geen hulp maar ik ben blij dat ik dat wel heb gedaan. Maar het voelt soms wel oneerlijk.
het sociaal leven
Als ik weg ga, vraagt hij vaak naar waar en bij wie. En dan blijkt dat het plots niet goed gaat met hem. Soms geeft hij mij het gevoel dat hij mij manipuleert. Ja, en dan blijf ik thuis.
gevoelens
Hij begint telkens over zelfdoding als we ruzie hebben. Ik weet niet goed hoe ik hier mee moet omgaan. Dat voelt oneerlijk aan.
zelfbeeld
Moest ik groot gebracht zijn zonder de zelfdodingsdreiging van papa, dan was ik nu een ander persoon geweest. Daar ben ik zeker van.
school/werk
Ik ben al wat ouder en dat geeft het gevoel dat ik mij sterk moet houden. Maar toen ik jonger was en nog studeerde voelde ik mij heel onzeker en had ik angstaanvallen. Ik draag dat nu nog steeds met mij mee. Maar ik zoek nu wel hulp.
erkenning krijgen
Mijn oom en tante waarschuwden mij al: ik moet geen erkenning verwachten van papa. Maar bij hen kan ik gelukkig wel terecht.
zelfzorg
Fotografie is mijn passie. Ik ga nu mijn eigen bedrijfje opstarten. Dat is een nieuw project waar ik positieve energie uithaal en waar ik goed in ben.
de relatie met het suïcidaal gezinslid
Papa's reactie en dreiging met zelfmoord maken dat ik mij steeds inhoud. Anders maak ik het toch alleen maar erger.
taboe
Voor de buitenwereld gaat het bij ons allemaal heel goed. Daar weet niemand dat hij aan zelfdoding denkt. Daar is mijn vader de een sterke man. Wie gaat mij geloven?
Andere getuigenissen
Zelfdoding en psychologische hulp liggen zeer gevoelig binnen het gezin van Selim. Nochtans hebben zijn zus, en nu ook zijn mama, ernstige psychiatrische klachten. Professionele hulp zou dus welkom zijn, maar zelf ziet Selim dit nog niet zitten.
Vroeger kwamen er vaak vrienden van mijn ouders met hun kinderen op bezoek. Die bleven eten, barbecueën, en zo. Nu komt er bijna niemand meer door mijn zus. Dat contact mis ik wel.
Anissa en haar zus konden heel goed opschieten en waren vaak samen. De zus heeft echter een eetstoornis ontwikkeld en ze doet zichzelf pijn. Hoe langer hoe meer zorgt Anissa voor haar zus. Ze mist haar maatje van vroeger.
Ik en mijn zus gingen vaak samen weg, op kamp en zo. Als ik dan zag dat het niet goed ging met haar en ze wilde naar huis, dan ging ik meestal mee. Ook al zou ik liever langer blijven.
De vader van Aster heeft zelfmoord gepleegd toen ze 8 jaar was. Dat verlies is niet de enige oorzaak maar draagt wel bij aan haar zelfmoordgedachten die ze sinds haar 15de heeft.
Ja, bij ons via de sociale dienst van het werk is er zo ook een maatschappelijk werker, dat is ook zo’n schat en die zegt ook: "Het gaat nu om wat jij nodig hebt, hoe voelt jij je?" Na dat gesprek denk ik: ‘Wow! Ik ben hier ook nog!’