Ga verder naar de inhoud

Aleksander

17 jaar, zijn zus denk aan zelfdoding

De zus van Aleksander heeft een borderline persoonlijkheidsstoornis. Ze heeft meerdere pogingen ondernomen. Gelukkig heeft Aleksander een goede band met zijn broer en zus.

over

zorgen voor het suïcidaal gezinslid

Zij neemt ook medicatie. Dat helpt wel maar dat verandert ook haar karakter een beetje. Dan mis ik soms mijn echte zus.

Ik weet niet zeker wat te doen. Als het slecht gaat met haar, verstoppen we scherpe dingen en medicatie en houden haar wat meer in de gaten.

over

praten over zelfmoord

Ja, zowel met mijn zus als met mijn broer. Het probleem is dat ik veel weet van haar, wat mijn broer niet weet. Mijn zus neemt mij wat vaker in vertrouwen en dat mag ik dan niet verder vertellen. Dat is wel een moeilijk evenwicht.

over

het gezin

Ik weet dat mijn ouders hun best doen en dat het allemaal weinig lijkt uit te maken. Ik heb dan soms medelijden met hen.

Ik en mijn broer zoeken veel steun bij elkaar. Ik denk wel dat dit alles ons dichter bij elkaar brengt.

Voor mij en mijn broer is het soms allemaal te veel. Onze zus blijft dan bij mama, en wij gaan wat langer naar papa.

over

de hulpverlening

Ik ga niet naar een therapeut of zo. Maar de mensen van de mobiele teams die thuis langs komen voor onze zus, helpen ook wel goed.

over

het sociaal leven

Als niemand anders kan, moet ik thuis blijven om op mijn zus te passen. En soms komt dat echt niet goed uit. 

over

gevoelens

Ik heb haar een keer gevonden. Ik was alleen. Dat was traumatisch. Gelukkig heeft ze geen poging meer ondernomen want dat wil ik nooit meer meemaken.

over

school/werk

Ik weet niet of dit klopt maar als er drukke, moeilijke momenten zijn voor mij en mijn zus weet dat, dan is zij vaak in crisis.

over

openheid

Mijn ouders zijn gescheiden. Ik, mijn broer en onze papa praten daar vrij makkelijk over. Bij mama is daar minder ruimte voor. Zij kan het precies minder goed horen als we er iets over zeggen.

over

steun krijgen

De hulpverleners van mijn zus hebben ook aandacht voor ons. Ze nemen mij en mijn broer af en toe eens apart. En dan praten we er wel over dat het voor ons ook niet makkelijk is. Dat is fijn, ja.

over

zelfzorg

Veel met mijn broer praten. En samen gaan skaten met onze vrienden.

over

de relatie met het suïcidaal gezinslid

Haar eerste poging was een verrassing voor mij. Dat ze me nooit heeft gezegd dat het zo slecht ging met haar, neem ik haar wel een beetje kwalijk.

over

taboe

Daar hangt toch veel schaamte aan vast, hoor. En eerlijk, ik heb ook liever niet dat anderen alles weten.

Andere getuigenissen

Sofie
moeder van Maarten (Zoon, 15 jaar)

Sofie is een alleenstaande moeder van 3 tieners. Maarten voelt zich depressie en ondanks hij nog geen zelfmoordpoging heeft ondernomen, kan hij niet beloven dat hij het zeker niet gaat doen. Hij stottert ook wat hem heel onzeker maakt.

Meer lezen

Als Maarten ’s avonds gaat slapen, dan doen wij ook nog een gesprek op bed, dat is zo ons moment. Soms zijn dat luchtige dingen maar soms zijn dat ook nog zware dingen.

Frank
vader van Pheadra (Dochter, 19 jaar)

Frank is ambtenaar en vader van 3 dochters. Nadat Pheadra slachtoffer is geworden van seksueel misbruik, gaat het niet goed met haar. Ze liep weg, had stemmingswisselingen, stootte zich van iedereen af, … Ze is opgenomen geweest in een psychiatrisch ziekenhuis maar nu woont ze terug thuis..

Meer lezen

Het is heel belangrijk dat je goed communiceert over die dingen en daar waren die gesprekken met de psychotherapeut wel goed voor. Ook omdat wij dan soms wel zagen dat ze ons negeerde. En ja dan zagen wij hoe dat die psychotherapeut reageerde en daar iets over zei. En daar hebben we ook veel uit geleerd.

Barbara
moeder van Victor (Zoon, 14 jaar)

Barbara is boekhoudster en mama van vier kinderen. Haar zoon, Victor, denkt al drie jaar aan zelfmoord en heeft een zelfmoordpoging ondernomen. Barbara twijfelt of ze wel een goede moeder is. Zij, haar echtgenoot en zoon volgen gezinstherapie en sindsdien gaan de relaties veel beter.

Meer lezen

Ik was op een moment mijn focus kwijt en dan heb ik gewoon gezegd van: "Ja, ik voel mij echt niet goed." Mijn bloed laten onderzoeken en zo. Maar ik wist dat ik er gewoon ver doorzat. Dan ben ik eens 14 dagen thuisgebleven in ziekteverlof en dan terug gaan werken, en dan na nog eens een maand, terug 14 dagen thuis.