Ga verder naar de inhoud

Aleksander

17 jaar, zijn zus denk aan zelfdoding

De zus van Aleksander heeft een borderline persoonlijkheidsstoornis. Ze heeft meerdere pogingen ondernomen. Gelukkig heeft Aleksander een goede band met zijn broer en zus.

over

zorgen voor het suïcidaal gezinslid

Zij neemt ook medicatie. Dat helpt wel maar dat verandert ook haar karakter een beetje. Dan mis ik soms mijn echte zus.

Ik weet niet zeker wat te doen. Als het slecht gaat met haar, verstoppen we scherpe dingen en medicatie en houden haar wat meer in de gaten.

over

praten over zelfmoord

Ja, zowel met mijn zus als met mijn broer. Het probleem is dat ik veel weet van haar, wat mijn broer niet weet. Mijn zus neemt mij wat vaker in vertrouwen en dat mag ik dan niet verder vertellen. Dat is wel een moeilijk evenwicht.

over

het gezin

Ik weet dat mijn ouders hun best doen en dat het allemaal weinig lijkt uit te maken. Ik heb dan soms medelijden met hen.

Ik en mijn broer zoeken veel steun bij elkaar. Ik denk wel dat dit alles ons dichter bij elkaar brengt.

Voor mij en mijn broer is het soms allemaal te veel. Onze zus blijft dan bij mama, en wij gaan wat langer naar papa.

over

de hulpverlening

Ik ga niet naar een therapeut of zo. Maar de mensen van de mobiele teams die thuis langs komen voor onze zus, helpen ook wel goed.

over

het sociaal leven

Als niemand anders kan, moet ik thuis blijven om op mijn zus te passen. En soms komt dat echt niet goed uit. 

over

gevoelens

Ik heb haar een keer gevonden. Ik was alleen. Dat was traumatisch. Gelukkig heeft ze geen poging meer ondernomen want dat wil ik nooit meer meemaken.

over

school/werk

Ik weet niet of dit klopt maar als er drukke, moeilijke momenten zijn voor mij en mijn zus weet dat, dan is zij vaak in crisis.

over

openheid

Mijn ouders zijn gescheiden. Ik, mijn broer en onze papa praten daar vrij makkelijk over. Bij mama is daar minder ruimte voor. Zij kan het precies minder goed horen als we er iets over zeggen.

over

steun krijgen

De hulpverleners van mijn zus hebben ook aandacht voor ons. Ze nemen mij en mijn broer af en toe eens apart. En dan praten we er wel over dat het voor ons ook niet makkelijk is. Dat is fijn, ja.

over

zelfzorg

Veel met mijn broer praten. En samen gaan skaten met onze vrienden.

over

de relatie met het suïcidaal gezinslid

Haar eerste poging was een verrassing voor mij. Dat ze me nooit heeft gezegd dat het zo slecht ging met haar, neem ik haar wel een beetje kwalijk.

over

taboe

Daar hangt toch veel schaamte aan vast, hoor. En eerlijk, ik heb ook liever niet dat anderen alles weten.

Andere getuigenissen

Claire
haar mama denkt aan zelfdoding

De mama van Claire heeft een borderline persoonlijkheidsstoornis. Ze zegt vaak dat ze dood wil. Voor Claire is dit heel belastend. Bekijk het interview met Claire.

Meer lezen
Margaretha
15 jaar, haar halfbroer denkt aan zelfdoding

Margaretha's halfbroer is 3 jaar ouder. Hij trekt op met jongeren die graag de grenzen van het toelaatbare opzoeken. Hij is verslaafd geraakt aan drugs en alcohol. Hij is vaak agressief naar anderen en zichzelf.

Meer lezen

Heel wat mensen in mijn omgeving zijn op de hoogte. Druggebruik, zelfmoordpoging,… hij loopt daar ook mee te koop. Dus ja, iedereen denkt: 'Wat is dat voor een gezin.' Die schaamte speelt wel.

Noor
moeder van aisha (Dochter, 13 jaar)

Noor is een moslima van Marokkaanse origine. Ze is leerkracht. Ze is gehuwd en heeft één dochter Aisha. Aisha denkt aan zelfmoord en sinds enkele maanden krast ze zichzelf maar gelukkig staat ze ook open voor professionele hulp.

Meer lezen

Soms zegt mijn dochter: "Nu wil ik daar niet over praten." Dan zeg ik: "Oké," Dan forceren wij dat ook niet. Dat afgrenzen is belangrijk voor ouders én voor kinderen. Soms begint Aisha over iets en dan zeg ik: "Aisha, dit is voor mij nu geen moment om erover te praten. Ik wil dat straks doen… maar nu niet." Maar je moet wel je belofte nakomen want anders wordt het wegduwen.